“ทาวน์สแควร์” ชอปปิ้งมอลล์ เล็งช่องทางขายใหม่เอสเอ็มอีใจกลางตลาดนัดจตุจักร

Town Square Bangkok

ถ้าเอ่ยถึง “ตลาดนัดสวนจตุจักร” แหล่งค้าขาย ชอปปิ้ง ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก และที่สำคัญยังเป็นแหล่งสร้างรายได้ให้ผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อมหลายคนร่ำรวยกันมานักต่อนักแล้ว และด้วยเหตุนี้เอง “ตลาดนัดสวนจตุจักร” จึงเป็นที่หมายปองของเหล่าเศรษฐีกระเป๋าหนักที่ต้องการเข้ามาลงทุน

ใครที่ผ่านไปมาย่านตลาดนัดสวนจตุจักรในช่วงนี้จะเห็นการเปลี่ยนแปลงจากการเกิดขึ้นของอาคารในลักษณะของศูนย์การค้ามากมาย รวมถึงชอปปิ้งมอลล์ ล่าสุดที่กำลังจะเปิดตัวในเร็วๆ นี้ ที่มีชื่อว่า Townsquare Chatuchak ของ “นายพสิศฐ์ อภิธโนทัย” ผู้บริหารเจ้าของกิจการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ด้านเคมีสิ่งทอรายใหญ่ของเมืองไทย ยอมทุ่มทุนควักเงินหลักร้อยล้านบาทเพื่อเนรมิตพื้นที่กว่า 10 ไร่ย่านตลาดนัดสวนจตุจักร (ตรงข้ามพิพิธภัณฑ์เด็ก) เปิดชอปปิ้งมอลล์ รองรับร้านค้ากว่า 800 ร้าน ประกอบไปด้วย ร้านค้าปลีก-ส่ง ศูนย์อาหาร ของฝากต่างๆ สินค้า D.I.Y (เดิมสินค้ากลุ่มนี้เป็นเสน่ห์ของจตุจักรที่ต่างชาติรู้จัก) สินค้าประเภทแฟชั่น เสื้อผ้า เครื่องประดับ และของแต่งบ้าน ฯลฯ โดยเน้นเป็นผลิตภัณฑ์ที่เป็นแบรนด์ผลิตในประเทศไทย Continue reading

Advertisements

เหตุผลของคน (ยัง) ไปเที่ยว “เกาะเสม็ด”

เกาะเสม็ด

การที่จะเลือกไปเที่ยวหรือพักผ่อนที่ใดที่หนึ่งนั้น แน่นอนว่าแต่ละคนย่อมมีเหตุผลเป็นของตัวเอง อย่างเช่นการเลือกมาเที่ยวทะเลนั้น บางคนก็ว่ามาเล่นน้ำให้คลายร้อน บางคนก็อยากมานอนฟังเสียงคลื่นให้คลายเหงา

สำหรับ “เกาะเสม็ด” จ.ระยอง แม้ว่าวันนี้ภาพลักษณ์ทางการท่องเที่ยวของเกาะจะเสียหายไปจากเหตุการณ์วิกฤติน้ำมันรั่ว แต่กระนั้นก็ยังมีใครอีกหลายคนที่ยังคงเดินทางไปท่องเที่ยวที่เกาะเสม็ดกัน ซึ่งนี่คือเหตุผลหลักๆของ คนที่ไปเที่ยวเกาะเสม็ดที่เราได้ประมวลมา

เริ่มจากเหตุผลแรก “ทะเลสวยๆ อยู่ไม่ไกลกรุงเทพฯ” เนื่องจากว่าเกาะเสม็ด ตั้งอยู่ใน จ.ระยอง ซึ่งใช้เวลาเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปถึงท่าเรือข้ามไปยังเกาะเสม็ดประมาณ 3 ชั่วโมง จากนั้นนั่งเรือข้ามไปเกาะเสม็ดใช้เวลาอีกประมาณ 30-45 นาที สำหรับเรือโดยสาร และ 15-20 นาที สำหรับเรือสปีดโบ๊ท

ด้วยระยะเวลาการเดินทางที่ไม่นานนัก ก็มาถึงเกาะเสม็ด ที่ตั้งอยู่ในทะเลอ่าวไทย และมีความสวยงามไม่แพ้ทะเลไหนๆ เลย Continue reading

More than just specks of yellow dust

Barring some boos when certain politicians appeared on the giant monitors, it was never a political gathering. And it was nothing like a musical concert where crowds wait hours or camp overnight, knowing that what is to happen would delight their eyes and ears. The hundreds of thousands of Thais who converged at the Royal Plaza and surrounding area on December 5 were not motivated by political ambition or desire to see or hear anything pleasant. Everybody knew it was going to be hot and absolutely jammed, that to be there they must get up before the birds, and that, once there, they shouldn’t expect to see anything spectacular or hear rousing speeches.

His Majesty the King’s appearance on the balcony of the Throne Hall did not last much longer than a simple piece of music, and his speech was shorter than an introduction by a host at a key event. Most of the assembled Thais did not see him in the flesh and had to rely on the big screens. Not that they were worried. And there was nothing new in this particular speech, either. As usual, His Majesty thanked his people and wished them well. As usual he reminded them of the virtue of unity. And as usual he expressed confidence in the strength of the nation, no matter how deep the trouble it has been in recently.

When it comes from your heart, you can’t alter it that much, and in the end there isn’t much new to offer. For years and years, His Majesty has thanked the Thai people, given them strength and taught them the right way to go about in this world. He rarely veers off course, and when he occassionally does – like when he said rich people are not necessarily good – he means to tell his people to remain dignified regardless of how much money they have. The monarch never provokes. He never pits his people against each other.

His people know that. Their last gathering for him was therefore meant to give and not to take. The phrase “I didn’t come to see him, but I came so he could see us” symbolised the massive convergence, distinguishing it from any other crowd. When political activists try to drum up rallies, vowing to safeguard the throne, thousands – or tens of thousands at best – show up. On December 5, when politics temporarily faded, giving way to an occasion to express sincere support and pure love, an ocean of yellow-shirted citizens materialised at the Royal Plaza and beyond.

“You are more than dust” is a statement often used to question the relevance of Thailand’s monarchy. To some, kneeling, bowing or having to stand up in movie theatres is a really big issue. They think it’s derogatory for Thais to decribe themselves as lower than dirt under his shoes. To them, this is more important than the fact that any Thai can live a perfectly happy life without having to kneel, bow, put his photo up at home or sing the royal anthems. The truth is, “dust under his shoes” can go as high as they want, whether they would die for him or don’t love him that much.

The “yellow dust” knows that the monarch is never responsible for tax or land policies that favour the rich, or abuse by the powers-that-be. They know that drug problems, the threats of the local “mafia” to rural livelihoods, or why poor farmers are taken advantage of, have absolutely nothing to do with His Majesty’s existence. They know that while “human rights” are always invoked by those not agreeing with the love shown to him, they have every right themselves to feel what they feel. And they know, more than anybody else, that what they feel comes straight from the hearts without prompting by any forceful law.

The “yellow dust” is well connected and understands democracy. They can differentiate when politics gets too close and they know that the term the “King is above politics” requires commitment by all sides. They don’t deny seeing him as divine, but that is only because of what he does and stands for, as well as his unquestionable intention for the Thai nation. They know that if the monarch really had his say, Thailand’s education system would be far better. They don’t know if he could liberate all Thai farmers, but they know that if he was given a free hand to help the poor population, he would do his best without any hidden agenda.

The “yellow dust” has all kinds of trouble. To know that one man of such high status shares it with them – albeit in his own mythical way – is enough. On December 5, it was all about paying back that care. The repayment came in the form of a sea of yellow that they wanted him to see. In proud self-mockery, each speck of dust came together to defy another school of thought that tries to tell them they are “more than that”. They probably are, albeit in their own loyal way. Tulsathit Taptim

Thai police fire tear gas at political rally

Thai police on Saturday used tear gas at an anti-government protest

Thai police on Saturday used tear gas at an anti-government protest

Thai police on Saturday used tear gas at an anti-government protest in the capital Bangkok, the scene of several outbreaks of violent unrest in recent years.

Police fired 10 tear gas canisters at a group of demonstrators who removed barbed wire and barriers blocking their route past a UN building close to the main protest site, police said.

“So far tear gas was used in one area because protesters did not comply with the rules,” said national police spokesman Major General Piya Uthayo.

“No casualties were reported.”

Thousands of police have been deployed for the rally at the Royal Plaza which is organised by the royalist group Pitak Siam, which opposes Prime Minister Yingluck Shinawatra’s government.

The authorities expect tens of thousands of people to attend the demonstration, the first major street protest against Yingluck’s 16-month-old administration.

Police estimated that about 10,000 protesters were gathered by about 9:00 am.

The government has invoked a special security law, the Internal Security Act, in three districts of the capital to cope with possible unrest.

Yingluck on Thursday voiced fears the protesters aimed to use violence and to “overthrow an elected government and democratic rule”, in a televised address to the nation.

Politically turbulent Thailand has been rocked by a series of sometimes violent rival street protests in recent years, although an uneasy calm has returned after national elections in 2011.

Two months of mass opposition protests in 2010 by “Red Shirt” supporters of ousted premier Thaksin Shinawatra sparked a deadly military crackdown that left about 90 people dead and nearly 1,900 wounded.

Thaksin’s sister Yingluck is now prime minister after his political allies won a landslide election victory last year.